Mijn speech op 1 mei in Gent

Lieve vrienden,
Beste kameraden,

we moeten toegeven, het is een beetje wennen… Dit jaar staan we niet voor Ons Huis op de Vrijdagsmarkt, niet naast de gebouwen van het ABVV en naast de werf van Solidaris, … maar wel net voor het Stadhuis.

Ok, dat is hier misschien ’t zelfste niet, maar het is wel een goed alternatief.
Zeker omdat we vandaag samen dat stadhuis kunnen omsingelen, en het hart van de democratie in ’t rood kunnen verpakken,
… en dat we dit doen samen met onze vrienden van de Socialistische Gemeenschappelijke Actie.
En doet deugd. Zeker op alweer een stralende dag!

Ik spreek hier vandaag vanuit mijn hoedanigheid als Voorzitter Beweging van Vooruit Gent,
in naam van onze partijgenoten hier aanwezig, de Gentenaars maar ook die die vanuit de verschillende windstreken van onze provincie naar hier zijn afgezakt.

Maar ik spreek hier ook als artiest. 

En zo’n moment als 1 mei doet me altijd denken aan het begin van een artistieke proces…
… waarbij een muzikant de tijd neemt en van een wit blad vertrekt als hij een nieuwe song maakt…
… zoals een schrijver die aan een nieuw boek begint…
… of een schilder die voor een leeg canvas staat…

Het is een moment waarop de kunstenaar vanuit zijn kwetsbaarheid zich afvraagt…
Wie ben ik? Wat doe ik hier?
Vanwaar kom ik? Waar ga ik naartoe?
Hoe voel ik mij? Wat wil ik kwijt aan mijn publiek?

Die momenten van stilstand zijn vaak absolute sleutelmomenten en zijn ’t begin van een nieuw hoofdstuk in een verhaal.
Voor onze beweging is de 1ste mei ook altijd zo’n moment.
Waarbij we die kans grijpen om zaken op scherp te stellen, te benoemen en om ons af te vragen:

Vanwaar komen we als beweging? Als Gemeenschappelijke Actie?
Wat verbindt ons? Waarvoor staan we? Wat is onze rol?
En vooral … Hoe kijken wij naar de wereld van morgen? 

En dat, beste mensen, dat wereldbeeld,
dat wereldbeeld is wat ons hier verbindt.

Hoe wij kijken naar de samenleving, vanuit de zorg voor een ander…
Hoe wij spreken over mensen, vanuit een gelijkwaardigheid…
Hoe wij denken over een betere toekomst, vanuit solidariteit…
… dat is wat wij hier gemeenschappelijk hebben, als collectief. 

Het was de strijd voor de arbeiders die ons verbond in het verleden,
Het is de strijd voor de werknemers die ons verbindt in het heden,
… en het zal de strijd voor de meest kwetsbaren en de gewone mensen die ons zal blijven verbinden in de toekomst.

En beste kameraden …. dat zal van moeten zijn!

Want helaas worden we elke dag geconfronteerd met het wereldbeeld van anderen. Van politici die alles wat we samen hebben opgebouwd, naar de vaantjes willen helpen.

in de VS en Rusland door extreem-rechtse demagogen die illegale oorlogen voeren om hun rijke olie-vriendjes nog rijker te maken
in Israël door een fascistisch regime dat volkeren aan het uitmoorden is in Gaza en Libanon
in Europa door populistische regeringsleiders die onze unie onderuit willen halen
in Wallonië door een losgeslagen MR-voorzitter die de aanval inzet op de pers en de vakbonden
in Vlaanderen door de NVA die ons middenveld viseert en ons ziekenfonds willen privatiseren

Kameraden …  Op deze 1 mei kan ik u alleszins zeggen dat we met Vooruit beseffen wat onze rol is. Dat we weten waar we vandaan komen en hoe we naar de wereld kijken. 

Maar als partij van de zorg en welzijn, vandaag, op deze 1ste mei is het ook gepast om onze kwetsbaarheid te benoemen. 

Onze positie, als enige linkse partij in de regeringen, is niet evident.
De dagelijkse dialoog met partijen met een ander wereldbeeld en een ander mensbeeld, is vaak heel bevreemdend.
Je hoort het in ook onze Parlementen, in onze Gemeenteraden.
Hoe er daar gesproken wordt over mensen, daar moeten we ons blijven tegen verzetten.

Maar zeker nu onze democratie zo kwetsbaar is, moeten we onze verantwoordelijkheid nemen.
Moeten nog meer op onze hoede zijn. Moeten we blijven strijden. Op elk niveau.

… met onze Europese alliantie van sociaal-democraten om de aanvallen van dictators en de opmars van big tech bedrijven te bekampen
… in de Federale regering om ervoor te zorgen dat allerrijkste miljonairs hun faire bijdrage leveren
… om ervoor te zorgen dat ons Belgisch zorgsysteem beschermd wordt, in plaats van naar een onbetaalbaar Amerikaans systeem te evolueren
in de Vlaamse regering
… door te strijden voor betaalbare energie en betaalbaar wonen
… voor het welzijn van onze jongeren en ouderen
… voor de artistieke autonomie en de vrijheid van de pers
… voor het recht op protest !

En ook hier achter mij in het stadhuis, met onze lokale raadsleden in de Gemeenteraad en in de BCSD.
Met onze enthousiaste ploeg van mandatarissen en vrijwilligers waarmee we van deur tot deur gaan, naar de mensen toe.

Wij geloven dat we dat groter plaatje, dat wereldbeeld, van onderuit kunnen vormgeven.
Wij geloven dat investeren in dat superlokale het antwoord kan zijn, op de angsten van mensen.
Wij geloven dat soms kleine maar zeer concrete zaken een wereld van verschil maken voor de mensen.

En we doen dat
… door te luisteren naar jongeren en ouderen en hen serieus te nemen.
… door te praten met het personeel en de patiënten in de zorg, in de jeugdhulp.
… door de zorgen van alleenstaanden te kennen en te erkennen.
van arbeiders die vrezen voor hun job.
van ouders die vrezen voor de veiligheid van hun kinderen, op straat en op sociale media.
van leerkrachten die elke dag het beste van zichzelf geven.

En we moeten dat doen dat door te blijven investeren in plekken van ontmoeting in de wijken van onze stad.
Fysieke ontmoeting is nog nooit zo belangrijk geweest.
We moeten blijven investeren in gelijke kansen voor elk kind.
En we moeten blijven vechten om een gastvrije stad te blijven voor iedereen, voor elke vluchteling, elke nieuwe Gentenaar
en zeker voor zij die met oorlogsmisdaden werden geconfronteerd.

Alleen door die nabijheid, door die betrokkenheid …
Alleen door die gesprekken, blijven we onszelf bewust
… van onze rol als progressieve sociaal-democraten.
… van wie we zijn
… van onze strijd

Beste kameraden, we hebben geen andere keus.
We moeten er vol voor gaan, omdat we weten en voelen dat het nodig is.
Met de borst vooruit. Vanuit onze overtuiging.

En Vooruit wil dat samen met jullie doen. Samen met onze grootste criticasters die tegelijk ook onze beste bondgenoten zijn.
Samen met de burgers en het middenveld…
samen met de SGA…
en met iedereen die het wereldbeeld van solidariteit met ons deelt… 

Laat ons er vandaag samen een groot feest van maken.
De democratie kleurt rood. Want rood is troef!